Inhoud van dit artikel
Een vervelende dag op werk, en zonder dat je er echt bij nadenkt sta je met de koektrommel in je hand. Emotie-eten is geen zwakte, maar een aangeleerde reactie op ongemakkelijke gevoelens. Zodra je het patroon herkent, is het ook te doorbreken.
Maaghonger versus hoofdhonger
Fysieke honger bouwt zich langzaam op, voel je merkbaar in je maag en is tevreden met bijna elk voedingsmiddel. Hoofdhonger komt plotseling opzetten, zit meer tussen de oren dan in de buik en vraagt bijna altijd om iets specifieks: chocolade, chips of iets warms en zoets. Een appel stilt fysieke honger prima; bij hoofdhonger voelt een appel als een teleurstelling.
Waarom eten troost geeft
Suiker en vet activeren het beloningssysteem in de hersenen, en dat dempt op korte termijn echt spanning, verveling of somberheid. Het effect trekt na twintig tot dertig minuten weer weg, terwijl het onderliggende gevoel gewoon blijft. Zo ontstaat een patroon dat zich steeds herhaalt zonder dat het echte probleem wordt opgelost.
- Wacht bij een sterke trek tien minuten voordat je eet; veel cravings zakken vanzelf weer.
- Benoem voor jezelf wat je op dat moment voelt: stress, eenzaamheid, verveling of vermoeidheid.
- Kies bewust een alternatief dat bij dat gevoel past, zoals even naar buiten lopen of iemand bellen.
Verder zonder schuldgevoel
Een eetbui na een zware dag betekent niet dat je bent mislukt. Schuldgevoel houdt de cyclus in stand, want dat is zelf ook weer een onprettig gevoel dat om troost vraagt. Nieuwsgierigheid naar je eigen patronen werkt op de lange termijn beter dan streng zijn voor jezelf.
Hulp bij vastzittende patronen
Een diëtist kijkt naar wat je eet en net zo goed naar de triggers eromheen, en helpt stap voor stap een rustiger relatie met eten opbouwen. Herken je dit patroon bij jezelf? Plan een intakegesprek en bespreek je eetgedrag in een rustig, veilig gesprek.
