Inhoud van dit artikel

"Doe eens gewoon" is misschien wel de moeilijkste opdracht die je iemand voor een camera kunt geven. Zodra je bewust aan een pose denkt, verschijnt er vaak een net iets te brede glimlach of een stijve houding. Daarom werk ik liever met beweging en kleine opdrachten dan met instructies als "kijk hier" en "lach eens".

Waarom een klassieke pose vaak stijf oogt

Zodra je stilstaat en recht in de lens kijkt, gaan schouders vanzelf omhoog en spannen gezichtsspieren zich aan. Dat resultaat oogt netjes, maar zelden natuurlijk.

Het lichaam ontspant pas echt zodra de aandacht ergens anders naartoe gaat: naar een gesprek, een beweging of een spelletje met de kinderen.

Opdrachten in plaats van poses

In plaats van een houding voor te doen, geef ik liever een kleine opdracht: loop samen een stukje het duin op, fluister iets grappigs in elkaars oor, til het kind even op je schouders.

  • Wandelen en praten, zodat de houding vanzelf natuurlijk blijft.
  • Iets grappigs vertellen vlak voor de sluiter afgaat, voor een echte lach in plaats van een geposeerde.
  • Een kleine fysieke opdracht, zoals optillen, ronddraaien of een spontane omhelzing.
  • Even niets doen en gewoon laten kletsen, de beste momenten vallen vaak tussen de opdrachten in.

De eerste tien minuten zijn het spannendst

Bijna iedereen voelt zich in het begin een beetje ongemakkelijk voor de lens, dat is heel normaal. De eerste tien minuten van een shoot gebruik ik daarom vooral om te wennen aan elkaar en aan de camera.

Tip. Kom desnoods vijf minuten eerder en loop samen een rondje over de locatie zonder camera. Tegen de tijd dat de eerste foto valt, is de spanning vaak al gezakt.

Kinderen en verlegen volwassenen

Kinderen reageren zelden goed op "kijk eens in de camera en lach". Een spelletje verstoppertje, een uitdaging om zo hoog mogelijk te springen of gewoon meedoen met wat ze zelf al aan het doen zijn, werkt vaak beter.

Bij verlegen volwassenen help ik door zelf een gesprek te beginnen over iets anders dan de foto's. Zodra de aandacht verschuift naar het gesprek, ontspant het gezicht vanzelf.

Jouw reportage zonder gestrest te poseren

Vind je het zelf ook lastig om voor de camera te staan, dan ben je bepaald niet de enige. De meeste mensen die ik fotografeer, beginnen met diezelfde onzekerheid en eindigen ontspannen lachend.

Nieuwsgierig naar hoe dat er in het echt uitziet? Bekijk het portfolio voor spontane beelden zonder stijve poses.